50 De premier van Israel en zijn kijk op de geschiedenis

De verhalen die we nu schrijven gaan over onze ruim drie weken in Palestina, vanaf begin oktober. Een periode met spanningen en geweld. We waren voorzichtig en probeerden de conflicten op straat te mijden.

Spanningen over de toegang tot Haram al-Sharif, door joden Tempelberg genoemd, waren de directe aanleiding tot demonstraties door Palestijnse jongeren. Maar diepere oorzaak is de uitzichtloze bezetting en het voortdurende geweld door Israels leger en politie. Daar kwam bij dat gewelddadige joodse kolonisten die leden van een Palestijnse familie verbrandden vrijuit leken te gaan.

Demonstraties escaleerden, uitmondend in stenen gooien en hard politie optreden. Al snel werd door de politie met scherp geschoten op stenen gooiende demonstranten die politie agenten en soldaten met messen probeerden te verwonden. Het werd erger, ook burgers werden met messen aangevallen. Leger en politie deden geen moeite daders te arresteren, maar schoten met scherp. Amnesty International spreekt van buitengerechtelijke executies door leger en politie.

gebed voor politieafzetting

Op de eerste vrijdag dat we in Oost Jeruzalem waren werd de toegang tot de oude stad met dranghekken door gewapende politie afgesloten, mensen konden er niet door naar de moskee. Dan maar voor de politie afzetting het gebedsmatje uit gerold. Een mooi voorbeeld van een stille, geweldloze demonstratie.

We lazen digitale kranten en bekeken ’s avonds het buitenlandse tv nieuws. Het zal in Nederland ook wel in het nieuws geweest zijn, de toespraak door de Israëlische premier over Hitler en de groot moefti (belangrijk moslim wetsgeleerde). We willen er toch wat over schrijven, hier een stukje uit zijn toespraak op het congres van de Wereld Zionistische Beweging :

“Hitler was indertijd niet van plan de Joden uit te roeien, hij was van plan de Joden te verdrijven. En hadj Amin al-Huseini (groot moefti van Jeruzalem) ging naar Hitler en zei: ‘als je ze verdrijft, komen ze allemaal hier heen (naar Palestina)’”. En volgens Netanyahu vroeg Hitler toen: “Wat moet ik dan met ze doen?” En de moefti antwoordde: “Verbrand ze.”

 De reacties waren niet mals, veel kritiek, hij werd belachelijk gemaakt en geen enkele serieuze historicus viel hem bij. Netanyahu werd beschuldigd de geschiedenis geweld aan te doen. Zelfs de Duitse regering moest ingrijpen en verklaarde dat de verantwoordelijkheid voor de Holocaust bij de Duitsers ligt en niet bij de groot moefti. Zelfs de Amerikaanse regering, die nooit kritiek op Israël heeft, riep deze keer Israël op geen opruiende verklaringen af te leggen.

Ook grappig commentaar was overal op internet te vinden, bijvoorbeeld: “Weinig mensen weten het, maar eigenlijk wilde Eva slechts aan de appel ruiken. Maar toen, in een ontmoeting met de moefti van Jeruzalem, overtuigde die haar er een stuk af te bijten.”

Het zou mooi zijn als we de toespraak gewoon als een vergissing kunnen zien, die aanleiding geeft tot grappen en leuke tweets. Het was geen vergissing, maar een bewuste keus om de Palestijnse groot moefti verantwoordelijk te maken voor de zes miljoen doden. De premier probeerde later zijn woorden wat af te zwakken, hij zei dat hij niet over nazi’s sprak en die zeker niet wil vrij te pleiten van de Holocaust.

Nee, hij sprak zich uit over de Palestijnen, associeerde hen met nazi’s. En nazi’s vertegenwoordigen het absolute kwaad, daar praat je niet mee, daar onderhandel je niet mee. Dat vereist een totale oorlog. Dat lijkt zijn boodschap te zijn, juist op een moment dat het Palestijnse verzet opkomt. Inderdaad opruiende taal.

Alsof Israël maar niet kan of wil inzien dat het verzet van de Palestijnen tegen de decennia lange militaire bezetting hetzelfde is als het verzet van zo veel volkeren die allemaal in opstand kwamen tegen (koloniale) overheersing en vochten voor zelfbeschikking. De Israëlische propaganda lijkt er op gericht stereotype opvattingen over Palestijnen als zijnde gewelddadig en wraakzuchtig te voeden. En te vergeten dat het een volk is dat er naar verlangt haar eigen bestaan vorm te geven. Ook nogal wat westerse media lijken die Israëlische propaganda te volgen.

Het is de moeite waard zo nu en dan het nieuws eens van een andere kant te bekijken. Bijvoorbeeld door Palestijnse en kritische Israëlische websites te raadplegen, voor nieuws en analyse van het nieuws. Bijvoorbeeld: Maan news;  +972;  Electronic Intifada  

 

oktober 2015, geplaatst op 7 december 2015


 

 
asd