47 Politieke situatie in en bij Hebron

Met onze groep gingen we een dag naar Hebron, we plukten er geen olijven maar concentreerden ons op de politieke situatie in en rond die stad. Onderweg kwamen we langs Beit El Baraka, vroeger een ziekenhuis/onderdak voor pelgrims. In de beginjaren veertig opgezet door een Presbyteriaanse zendingsorganisatie uit Amerika. Er zit een luchtje aan de recente geschiedenis met dit gebouw.

beit el baraka

De Presbyteriaanse eigenaar kon na verloop van tijd het beheer en de kosten niet meer opbrengen en besloot in 2008 te verkopen. Koper was Scandinavian Seaman Holy Land Enterprise, gevestigd in Haifa en in Zweden geregistreerd. Deze nieuwe eigenaar beweerde de gebouwen te willen herstellen om gebruikt te kunnen worden voor de eredienst.

Herstelwerkzaamheden werden resoluut ter hand genomen, een hek werd om het perceel gezet, beveiligingscamera’s werden geplaatst en een bewakingsdienst trad aan. Buitenstaanders werden op het terrein niet toegelaten. De Seaman Holy Land Enterprise ging failliet of werd ontbonden. Na onderzoek van onder andere de krant Ha’aretz bleek dat grond en gebouwen in handen waren gekomen van een Amerikaanse organisatie die zich inzet voor de bouw van Joodse nederzettingen in bezet Palestijns gebied. In Amerika maken dergelijke organisaties gebruik van hun belastingvrijstelling om de bouw van nederzettingen te financieren. De Seaman Holy Land Enterprise werd kennelijk opgezet als dekmantel voor de aankoop van Beit El Baraka.

Veel personen en organisaties zijn verontwaardigd en voelen zich misbruikt. Protesten halen niets uit, een bouwstop die werd uitgevaardigd door de militaire autoriteiten blijkt een wassen neus. Dit sluit aan bij de praktijk van de Israëlische overheid: aanvankelijk wat tegenwerpingen maken bij de aanleg van een nederzetting, maar uiteindelijk geeft de overheid alle medewerking. Dus ook deze nederzetting zal er komen en verder uitgebouwd worden.

Recent nog heeft de staatssecretaris van buitenlandse zaken, Tzipi Hotovely, gezegd dat de regering de bouw van meer nederzettingen in Judea en Samaria zal ondersteunen. (Palestijns gebied wordt door Israël steevast met bijbelse namen aangeduid). Hotovely is ook het regeringslid dat kort geleden nog zei dat het haar droom is dat de Israëlische vlag over de Tempelberg wappert, ondanks dat de regering volhoudt niet van plan te zijn de status quo in dat gebied te willen veranderen. Geruchten dat Israël dat wel wil doen waren aanleiding voor de recente confrontaties.

 

Toen waren we nog maar halverwege de route naar Hebron.

 

netten boven de straat

dicht gelaste winkel deur

Hebron is een Palestijnse en verdeelde stad. Het grootste deel, gebied H1, met ongeveer 140.000 inwoners wordt bestuurd door de Palestijnse Autoriteit. Het andere deel, gebied H2, met 30.000 Palestijnse en niet meer dan 800 Joodse kolonisten wordt bestuurd door de Israëlische bezettingsmacht. (Vergelijk de verdeling van Palestina in gebieden A en C). In H2 zijn permanent 2000 soldaten gelegerd om de kolonisten te beschermen. De stad staat vol wegversperringen en zwaar bewaakte controle posten. Veel straten zijn afgesloten voor Palestijnen en veel winkels zijn er permanent gesloten, deuren dichtgelast. Alles voor de veiligheid van de kolonisten. Shuhada straat is voorbeeld van een ooit drukke en levendige winkelstraat die nu een uitgestorven indruk maakt. Lees hier meer over Shuhada straat.

De kolonisten wonen in nederzettingen in gebied H2. Ze bezetten Palestijnse woningen, trekken bijvoorbeeld in op de bovenverdieping en gooien hun afval naar de benedenburen, een bijna uitzichtloze situatie van intimidatie en vernedering. De kolonisten en hun militaire beschermers terroriseren de bevolking. Om een vollediger beeld te krijgen van de situatie helpt het misschien de documentaire van Esther Hertog te bekijken: Kolonisten in Hebron (neem er de tijd voor, niet ongeduldig worden, er komt misschien eerst korte informatie over een volgende uitzending, de documentaire duurt ongeveer 50 minuten).

Vrouwen Coöperatie Hebron

Hebron is een heilige stad, voor Joden, Christenen en Moslims vanwege de Ibrahim moskee/grot van Machpela. Volgelingen van de drie Abrahamitische godsdiensten geloven dat de aartsvaders-moeders: Abraham en Sara, Isaac en Rebecca en Jacob en Lea daar begraven zijn. In 1994 pleegde Baruch Goldstein, een legerarts, een aanslag tijdens het moslimse vrijdag gebed in de Ibrahim moskee. Hij vermoorde 29 Palestijnen. Om in de toekomst de rust te bewaren werd de moskee in tweeën gesplitst, met aparte ingangen voor Joden en Moslims.

Door één van de inwoners werden we in de oude binnenstad rondgeleid. Deprimerend waren de verlaten straten met de dichte winkels en de netten boven de straten om de door kolonisten naar beneden gegooide vuilnis op te vangen.

Maar we troffen er ook het winkeltje van de Vrouwen Coöperatie met een paar enthousiaste vrouwen die hun producten aan de man brengen. Dit is een voorbeeld van mensen die niet bij de pakken neerzitten, de moed niet verliezen en zich niet overgeven aan de bezetter. Op hun manier brengen ze dagelijks in praktijk: ‘to exist is to resist’ (moeilijk om mooi te vertalen, het betekent zoiets als: ‘te bestaan is te weerstaan’).

 

oktober 2015, gepubliceerd 17 november


 

 

 
asd